ประวัติความเป็นมาของเพลงชาติไทย


เพลงชาติไทยเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ  แสดงความเป็นเอกราชของชาติ  ไม่เป็นเมืองขึ้นของใคร  เป็นแหล่งรวมใจของคนในชาติให้เป็นจุดเดียวกันสร้างความรู้สึกสำนึกในความเป็นพี่น้อง  สร้างความภูมิใจในศักดิ์ศรีสิทธิเสรีภาพระหว่างคนในชาติและเพื่อปลุกใจให้เกิดความรักชาติ

ความคิดเรื่องเพลงประจำชาติเกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่  5  ในปี  พ.ศ.2414  โดยได้รับ อิทธิพลตะวันตก  ซึ่งมีเพลงประจำชาติมาก่อน  โดยเฉพาะอิทธิพลจากประเทศอังกฤษ  โดย นายทหารอังกฤษ  2  คน  ซึ่งเข้ามาเป็นครูฝึกทหารเกณฑ์ในวังหลวงและวังหน้าในปลาย  รัชกาลที่  4  ปี  พ.ศ.2395  ชื่อร้อยเอกอิมเปย์ (Impey)  และร้อยเอกน๊อกซ์ (Thomas G. Knox)  นายทหารอังกฤษทั้ง  2  นายนี้  ได้ใช้เพลงกอดเสฟเดอะควีน (God Save the Queen)  เป็นเพลงฝึกสำหรับทหารแตรและอังกฤษได้ใช้เพลงกอดเสฟเดอะควีนนี้เป็นเพลงประจำชาติ

ในการฝึกทหารของไทยสมัยนั้นใช้แบบอย่างของประเทศอังกฤษหมด  ดังนั้นเพลงกอด เสฟเดอะควีน (God Save the Queen)  จึงใช้เป็นเพลงเกียรติยศถวายความเคารพต่อพระมหากษัตริย์  ใช้สำหรับกองทหารไทยในระหว่างปี  พ.ศ.2395  ถึง  2414  เรียกกันว่า “เพลงสรรเสริญพระบารมีอังกฤษ”

พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย  อาจารยางกูร)  ได้ประพันธ์เนื้อร้องขึ้นมาใหม่โดยใช้เนื้อ เพลงกอดเสฟเดอะควีนเดิมและตั้งชื่อเพลงขึ้นใหม่ว่า “จอมราชจงเจริญ” นับเป็นเพลงชาติฉบับแรกของประเทศสยาม

ในปี  พ.ศ.2414  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสเมืองสิงคโปร์  ในขณะนั้นสิงคโปร์ยังเป็นเมืองขึ้นของประเทศอังกฤษอยู่กองทหารดุริยางค์  สิงคโปร์บรรเลงเพลงกอดเสฟเดอะควีน  เพื่อถวายความเคารพ

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระองค์ทรงตระหนักดีว่าประเทศมีความจำเป็นจะต้องมีเพลงชาติที่เป็นของตัวเองขึ้น  เพื่อแสดงถึงความเป็นเอกราชของชาติครั้นเมื่อทรงเสด็จกลับถึงพระนคร  จึงได้โปรดให้ตั้งคณะครูดนตรีไทยขึ้น  เพื่อทรงปรึกษาหาเพลงชาติที่มีความเป็นไทยมาใช้แทนเพลงกอดเสฟเดอะควีน  คณะครูดนตรีไทยได้เลือกเพลงทรงพระสุบันหรือเรียกอีกอย่างว่า  เพลงบุหลันลอยเลื่อน  ซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย  รัชกาลที่  2  โดยนำมาเรียบเรียงใหม่  ให้มีความเป็นสากลขึ้น  โดยเฮวุดเซน (Heutsen)  นับเป็นเพลงชาติไทยฉบับที่  2  ใช้บรรเลงในระหว่างปี  พ.ศ.2414 – 2431

สำหรับเพลงชาติไทยฉบับที่  3  คือ  เพลงสรรเสริญพระบารมี (ฉบับปัจจุบัน)  ประพันธ์ โดยปโยตร์  สชูโรฟสกี้ (Pyotr Schurovsky)  นักประพันธ์ชาวรัสเซีย  คำร้องเป็นพระนิพนธ์ของสมเด็จฯ  กรมพระนริศรานุวัตติวงศ์  ใช้บรรเลงเป็นเพลงชาติในระหว่างปี  พ.ศ.2431 – 2475

เพลงชาติไทยฉบับที่  4  คือ  เพลงชาติมหาชัยใช้เป็นเพลงชาติในระหว่างการเปลี่ยนแปลง การปกครองปี  พ.ศ.2475  โดยอาศัยทำนองเพลงมหาชัย  ส่วนคำร้องนั้นประพันธ์โดยเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น  เทพหัสดิน  ณ  อยุธยา)  เพื่อใช้ขับร้องและบรรเลงปลุกเร้าใจประชาชนก่อให้เกิดความรักชาติและสร้างความสามัคคี  ในระหว่างที่มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง

เพลงชาติไทยฉบับที่  5  คือ  เพลงชาติฉบับพระเจนดุริยางค์  ผู้ประพันธ์ทำนองมีคำร้องประ พันธ์โดยขุนวิจิตรมาตรา (สง่า  กาญจนาคพันธุ์)  ใช้เป็นเพลงชาติระหว่างปี  พ.ศ.2475 – 2477

เพลงชาติฉบับที่  6  คือ  เพลงชาติฉบับพระเจนดุริยางค์ที่เพิ่มคำร้องของนายฉัน  ขำวิไล  เข้าต่อจากคำร้องของขุนวิจิตรมาตราใช้เป็นเพลงชาติระหว่างปี  พ.ศ.2477 – 2482  เป็นเพลงชาติที่เป็นฉบับของทาง “ราชการ” ฉบับแรก

เพลงชาติฉบับปัจจุบัน  คือ  เพลงชาติฉบับพระเจนดุริยางค์ที่เปลี่ยนคำร้องประพันธ์โดย พันเอกหลวงสารานุประพันธ์ (นวล  ปาจิณพยัคฆ์)  ใช้เป็นเพลงชาติตั้งแต่ปี  พ.ศ.2482  กระทั่งปัจจุบัน  ครั้งนั้นทางรัฐบาลได้ประกาศประกวดเพลงชาติขึ้นใหม่ในเดือนกันยายน  ผลประกวดปรากฏผู้ชนะ  ได้แก่  นายพันเอกหลวง  สารานุประพันธ์ (นวล  ปาจิณพยัคฆ์)  ซึ่งส่งในนามของ กองทัพบก

รัฐบาลได้ประกาศใช้เพลงชาติไทย  ฉบับปัจจุบันเมื่อวันที่  10  ธันวาคม  พ.ศ.2482

ที่มา : http://www.kiddeetumdee.net/book/book_44.html

About these ads

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s