Archive | กุมภาพันธ์ 2015

ฮักแปลว่ารัก – บิ๊กเอ็ม ลิขิต & แจมมี่ ปาณิชดา (ละครเรื่องจับกัง)

ช) สำเนียงภาษาที่อ้ายบอกฮัก                       ญ) ฟังมานานนัก ไม่เห็นเข้าใจ

ช) ฮักเธอ ฮักเธอ เธอได้ยินไหม                     ญ) เธอพูดอะไร ฉันแปลไม่เป็น

ช) คำเว้าของอ้าย ที่พูดใส่หู                           ญ) ฉันฟังไม่รู้ เห็นพูดเช้าเย็น

ช) อ้ายแปลให้ก็ได้ คำเดียวเน้นๆ                    ญ) โอ๊ยไม่จำเป็น ฉันไม่อยากรู้

ช) คนพูดอีสาน ฟังแล้วม่วนหลาย ถ้าหากใส่ใจที่จะเรียนรู้

ญ) ไม่ต้องเสียเวลา ฉันรำคาญหู ฮักฮัก ฟังอยู่ น่าเบื่อจะตาย

ช) ความฮักคำนี้อ้ายมีต่อนาง                         ญ) พูดสักหมื่นครั้ง ฉันงงร่ำไป

ช) ฮักคือรักหมายมั่น อ้ายเว้าจากใจ               ญ) พูดเลยให้ตายฉันไม่รู้เรื่อง

ช) สำเนียงภาษาที่อ้ายบอกฮัก                       ญ) ฟังมานานนัก ไม่เห็นเข้าใจ

ช) ฮักเธอ ฮักเธอ เธอได้ยินไหม                     ญ) เธอพูดอะไร ฉันแปลไม่เป็น

ช) คำเว้าของอ้าย ที่พูดใส่หู                           ญ) ฉันฟังไม่รู้ เห็นพูดเช้าเย็น

ช) อ้ายแปลให้ก็ได้ คำเดียวเน้นๆ                     ญ) โอ๊ยไม่จำเป็น ฉันไม่อยากรู้

ช) คนพูดอีสาน ฟังแล้วม่วนหลาย ถ้าหากใส่ใจที่จะเรียนรู้

ญ) ไม่ต้องเสียเวลา ฉันรำคาญหู ฮักฮัก ฟังอยู่ น่าเบื่อจะตาย

ช) ความฮักคำนี้อ้ายมีต่อนาง                          ญ) พูดสักหมื่นครั้ง ฉันงงร่ำไป

ช) ฮักคือรักหมายมั่น อ้ายเว้าจากใจ                ญ) พูดเลยให้ตายฉันไม่รู้เรื่อง

Advertisements

คาดเชือก (ละครเรื่องคาดเชือก)

ตาต่อตา ตัวต่อตัว                                  อย่าไปเกรงอย่าไปกลัวเขาทำไม

วัดกันที่หัวใจกับแม่ไม้กลเม็ด                  ใครดีใครอยู่ให้มันรู้ไป

คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก           คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก

พร้อมเผชิญเดินหน้าลุยให้กระเจิงกระจุยทุกที่ไป        ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายจะหน้าไหนไม่หวั่นเกรง

ใครดีใครอยู่ให้มันรู้ไป

คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก           คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก

ผูก ผูก ผูก ผูก พัน พัน พัน พัน                             เอาหัวใจใส่ไว้ในกำปั้น

หมัด เท้า เข้า ศอก นี้จะคอยคุ้มครอง..

คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก           คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก

คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก           คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก

หัวใจที่เคยเข้มแข็ง ไม่เคยอ่อนข้อให้กับใคร                พรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร ถ้าใจฉันต้องแพ้พ่ายใจเธอ

ผูก ผูก ผูก ผูก พัน พัน พัน พัน                             เอาหัวใจใส่ไว้ในกำปั้น

หมัด เท้า เข้า ศอก นี้จะคอยคุ้มครอง..

คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก           คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก

คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก           คาดเชือก คาดเชือก แม่ไม้มวยไทย คาดเชือก

มันหนักกบาลใคร – ไท ธนาวุฒิ (ละครเรื่องจับกัง)

มันหนักกบาลใครหรือเปล่า                              ถ้าหากว่าเราจะคบกัน

และถ้าต่อไปเรารักกัน แล้วใครจะมีปัญหา                   มันหนักกบาลใครหรือเปล่า ถ้าหากว่าเราไม่เลิกรา

และถ้าต่อไปเราวิวาห์ ขอร้องอย่ามาวุ่นวาย

กว่าจะเจอกับคนที่ใช่ กว่าจะพบกับใครที่ชอบ             กว่าจะเจอะเธอที่เป็นคำตอบ

ก็รอมาเท่าไหร่

ในเมื่อฉันค้นหาจนเจอ                                     จะปล่อยให้เธอหลุดลอยได้ไง

ใครมาห้าม ก็ข้ามศพฉันไปแล้วกัน

มันหนักกบาลใครหรือเปล่า                               ถ้าหากว่าเราจะคบกัน

และถ้าต่อไปเรารักกัน                                        แล้วใครจะมีปัญหา

มันหนักกบาลใครหรือเปล่า                               ถ้าหากว่าเราไม่เลิกรา

และถ้าต่อไปเราวิวาห์ ขอร้องอย่ามาวุ่นวาย หรือถ้าต่อไปเราวิวาห์ จะมาก็ใส่ซองมาหน่อย

ฉันรักบ้านเกิด – สุรชัย สมบัติเจริญ & บิ๊กเอ็ม ลิขิต (ละครเรื่องจับกัง)

ทุ่งข้าวเล้าโลมโหยพัดโบกโบยใบไหวเอง
เหลืองเขียวเหลียวแลเห็นท้องนาเป็นแหล่งสำคัญ

ปลาปูคูคุ้มน้ำฝูงนกงามบินคลอกัน                 ทุ่งฟางกลางนานั้นคือสัญญาณความสมบูรณ์

ใจคนก็เอื้อเฟื้อแผ่และเผื่อเกื้อกูลกัน               ญาติมิตรเธอและฉันคอยแบ่งปันไม่คิดทุน

ทรัพย์ดินพาอาศัยรับกับให้ถือเป็นบุญ              พอเพียงไม่ขาดดุลได้มักคุ้นอยู่เรือนชาน

รวงทองท้องนาดั่งฉาบพาแต้มสีสัน                 หนุ่มเซิ้งผู้คนเบิกบานลงแขกช่วยงานเกี่ยวหว่านพืชผล

รักแท้มีอยู่จริง – ศรัญ แอนนิ่ง (ละครเรื่องคาดเชือก)

รักใครเท่าไรก็วนมาที่เก่า              ก็เหงาจนเคยชินไม่เคยไปไหน

หรือฟ้าต้องการให้ได้เรียนรู้ ความว่างเปล่า ยังอดทน เตือนตัวเองว่าต้องเจอคนที่จริงใจ

แม้นานสักแค่ไหน                         ถึงไม่รู้ว่าเมื่อไร ถึงไม่เห็นว่ามีใครแม้สักคน

แต่ก็ไม่คิดจะถอดใจ

ยังคงเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง            ยังเชื่อว่าคนนั้นยังมีตัวตน

ยังคงที่จะเฝ้ารอ                            จากคนเหงาคนหนึ่งเป็นสิบคน ที่ได้ถูกรัก

ยังคงเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง            ยังเชื่อว่าคนนั้นอยู่ที่ไหนแค่สักแห่ง

ทุกความรู้สึก ทุกลมหายใจที่เฝ้าคอย                              ต้องการจะมอบให้ใครที่เรียกว่ารักแท้

แม้ไม่มีใครสักคนให้กอด              แม้ทุกค่ำคืนต้องกอดตัวเอง

แม้ต้องเดียวดายอยู่กับแค่สายลมพัดผ่าน

ยังอดทน เตือนตัวเองว่าต้องเจอคนที่จริงใจ แม้นานสักแค่ไหน

ถึงไม่รู้ว่าเมื่อไร ถึงไม่เห็นว่ามีใคร                                แม้สักคน แต่ก็ไม่คิดจะถอดใจ

ยังคงเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง            ยังเชื่อว่าคนนั้นยังมีตัวตน

ยังคงที่จะเฝ้ารอ                            จากคนเหงาคนหนึ่งเป็นสิบคน ที่ได้ถูกรัก

ยังคงเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง             ยังเชื่อว่าคนนั้นอยู่ที่ไหนแค่สักแห่ง

ทุกความรู้สึก ทุกลมหายใจที่เฝ้าคอย   ต้องการจะมอบให้ใคร ที่เรียกว่ารักแท้

เตือนตัวเองว่าต้องเจอคนที่จริงใจ        แม้นานสักแค่ไหน

ถึงไม่รู้ว่าเมื่อไร ถึงไม่เห็นว่ามีใคร         แม้สักคน แต่ก็ไม่คิดจะถอดใจ

ยังคงเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง                     ยังเชื่อว่าคนนั้นยังมีตัวตน

ยังคงที่จะเฝ้ารอ                              จากคนเหงาคนหนึ่งเป็นสิบคน ที่ได้ถูกรัก

ยังคงเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง               ยังเชื่อว่าคนนั้นอยู่ที่ไหนแค่สักแห่ง

ทุกความรู้สึก ทุกลมหายใจที่เฝ้าคอย                               ต้องการจะมอบให้ใคร ที่เรียกว่ารักแท้

จับกัง – ไท ธนาวุฒิ (ละครเรื่องจับกัง)

จับกัง กรรมกรเต็มขั้น                           งานหนักทุกวัน แบกหามคอตั้ง

บ้านต้องเช่า ข้าวต้องซื้อ                     เงินนะหรือมีมั่ง หมดมั่ง

อาบเหงื่อ อาบไคล                              ลำบากร่ำไป หน่อเรา จับกัง

จับกัง กรรมกรเต็มขั้น                           หน้าดำ มือด้าน ไม่มีเว้นว่าง

เมื่อยน่องก็ต้องทน                               แบกและขนไปตามนายสั่ง

ล้วนแล้วทุกอย่าง มาจากมือจับกัง

ผู้หญิงเขาเบื่อ เหม็นเหงื่อพี่หรือ            พี่มีสองมือ หาเลี้ยงร้อยชั่ง

งานหนักไม่หวั่น ตากแดดไม่ถอย          แรงงานเงินน้อย คนเรียกจับกัง

จับกัง กรรมกรเต็มขั้น                            เรื่องร่ำรวยนั้น ได้แค่แอบหวัง

ขายแรงกาย แลกเงินตรา                       พี่รู้ค่าเงินทุกอย่าง ถ้ารวยขึ้นมาวันใด

จะบอกไม่อาย ว่าพี่เป็นจับกัง

ขายแรงกาย แลกเงินตรา                      พี่รู้ค่าเงินทุกอย่าง ถ้ารวยขึ้นมาเมื่อไร

จะซื้อทองคล้องใจ เธอด้วยเงินจับกัง

จับกัง กรรมกรเต็มขั้น                            เรื่องร่ำรวยนั้น ได้แค่แอบหวัง

ขายแรงกาย แลกเงินตรา                      พี่รู้ค่าเงินทุกอย่าง ถ้ารวยขึ้นมาวันใด

จะบอกไม่อาย ว่าพี่เป็นจับกัง

ขายแรงกาย แลกเงินตรา                      พี่รู้ค่าเงินทุกอย่าง ถ้ารวยขึ้นมาเมื่อไร

จะซื้อทองคล้องใจ เธอด้วยเงินจับกัง

เจ็บที่ต้องเก็บ ทุกครั้งที่เจ็บ – อู๋ ธรรพ์ณธร (ละครเรื่องเนตรนาคราช )

กลัวทุกครั้งที่เจอหน้ากัน                                   เธอทำให้ใจฉันหวั่นไหว

ความใกล้ชิดยิ่งมากเท่าไร ทั้งหัวใจมันยิ่งสั่น   ที่แสดงออกทุกเรื่องราว มันไม่เคยตรงกับใจ

ความรักฉันยิ่งมากเท่าไร ดูยิ่งไกลกันทุกที

จะรอสักวัน ที่มีเธอในอ้อมกอด                        จะนานเท่าไร ฉันจะยอม

เจ็บที่ต้องทนเก็บ ทุกครั้งที่เจ็บ                         ฝังลงไปลึกลงไปในใจ

รักเธอต้องเจ็บ ทุกครั้งที่เก็บ                             ฉันยอมทรมาน เพราะรักเธอ

เราซ่อนเร้นปิดบังเรื่อยไป รักที่ใครไม่อาจรู้ คำทุกคำที่อยากพรั่งพรู ฉันก็รู้ไม่ควรเอ่ย

ผิดใช่ไหมที่ยังรักเธอ ฉันต้องทำตัวอย่างไร ทางเลือกไหนจะอธิบาย เพื่อให้ฉันได้มีเธอ

จะรอสักวัน ที่มีเธอ ในอ้อมกอด                       จะนานเท่าไร ฉันจะยอม

เจ็บที่ต้องทนเก็บ ทุกครั้งที่เจ็บ                         ฝังลงไปลึกลงไปในใจ

รักเธอต้องเจ็บ ทุกครั้งที่เก็บ                             ฉันยอมทรมาน เพราะรักเธอ

ฝังลงไปลึกลงไปในใจ                                      รักเธอต้องเจ็บ ที่ต้องเก็บไว้

ฉันยอมทรมานเพราะรักเธอ                              เจ็บสักแค่ไหน ก็จะเก็บไว้